نمود فاصله طبقاتی در یک آگهی

(نقل از سایت فردا)

روزنامه جمهوری اسلامی امروز سرمقاله خود را به بررسی آگهی فروش «یک قصر کوچک» اختصاص داده است.

به گزارش «فردا»، در این سرمقاله آمده است: «این روزها آگهی‌های املاک روزنامه‌ها بسیار تماشائی و عبرت آموز است. از میان این آگهی‌ها متن دو آگهی که به نظر می‌رسد مربوط به یک ویلا و یا ویلاهای مشابه در یک مجموعه باشند در وانفسای گرانی مسکن بیش از دیگر آگهی‌ها جلب نظر می‌کند.»

متن یکی از این دو آگهی این است: «اعجاز معماری مسکونی... زیباترین و بی نظیرترین ویلای نوساز شمیران قصری در ابعاد کوچک 2400 متر بنای مافوق تصور به سبک کاخ‌های انگلیسی مجهز به پیشرفته ترین سیستم‌های امنیتی لیزری در دنیا (مدل 2008 ) پذیرائی با ارتفاع سقف 10 متر دارای جدیدترین و گرانترین متریال روز دنیا استخر با سقف متحرک در طبقه چهارم آخرین مدل آسانسور شیشه‌ای هیدرولیک دارای مجسمه‌های سنگی از ایتالیا سالن اجتماعات مجهز به آشپزخانه صنعتی و سینمای سه بعدی «دارای اتاق امن» آلاچیق‌های زیباکنار برکه‌های مصنوعی و...».

و متن آگهی دیگر این است: «گران ترین و ارزنده ترین ویلای نوساز شمیران «قصری در ابعاد کوچک» نمائی از کاخ فونتوبلوی پاریس 2400 متر رویائی متریال خارجی و مدرنیته موقعیتی مشجر و دیپلماتیک مجهز به جدیدترین سیستم ایمنی لیزری و حفاظتی در دنیا دارای مجسمه‌های سنگی تزیینی ساخته و پرداخته شده از ایتالیا آسانسور لیزری و شیشه‌ای گویای تمام اتوماتیک مشاعاتی مافوق تصور باند اختصاصی بالگرد سالن بیلیارد و بولینگ آشپزخانه صنعتی مدرن سینمای سه بعدی سالن مراسمات مجهز به نورپردازی و آب نمای متحرک و...».

روزنامه جمهوری اسلامی در مورد «فاصله طبقاتی شدید در ایران» این سئوال را مطرح می کند که :«در یک کشور 70 میلیونی که طبق اعلام رسمی مسئولان حداقل 14 میلیون نفر آن زیر خط فقر شدید قرار دارند و حتی اجاره یک پارتمان 40 متری برای بسیاری از جوانان جامعه به یک آرزوی دست نیافتنی تبدیل شده و به همین دلیل سن ازدواج بشدت بالا رفته و بسیاری از دختران و پسران امکان ازدواج پیدا نمی کنند آیا ترویج فرهنگ رفاه آنهم در ابعادی که در این آگهی‌ها ترسیم شده یک امر طبیعی است یا حکایت از بروز یک بیماری خطرناک دارد.»

پاسخ این سئوال را می‌توان از زبان امیرالمومنین علیه السلام در نهج البلاغه شنید که فرمود : «مارایت ثروه موفوره الا ولدیها حق مضیع » هیچ ثروت انباشته‌ای ندیدم مگر آنکه در کنار آن حقی پایمال شده باشد.

دنیای سرمایه داری امروز اگر به عدم تعادل و هزاران درد بی درمان مبتلاست به دلیل نادیده گرفتن همین واقعیت است که آشکارا در کلام پیشوای عدالت موج می‌زند. اما جامعه اسلامی ما که از یکطرف تعلیمات اسلام عدالت گستر را در اختیار دارد و از طرف دیگر براساس آرمانهای انقلاب اسلامی پایه ریزی شده چرا گرفتار این بی عدالتی شده است

امام خمینی که انقلاب اسلامی را به پیروزی رساند و نظام جمهوری اسلامی را بنیان نهاد یک موی کوخ نشینان را بر همه کاخ نشین‌ها ترجیح میداد و این اعتقاد راسخ خود را آشکارا اعلام می‌کرد و در عمل نیز همین خط را دنبال می‌کرد. خط مشی ترسیم شده توسط قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی نیز برهمین مبنا استوار است. با اینحال چه شده است که در نظام جمهوری اسلامی کار به جائی رسیده که عده‌ای کارتن خواب هستند و عده‌ای از گرسنگی تلف می‌شوند و عده‌ای به دلیل فقر تن به فساد میدهند و در همین حال عده‌ای نیز در ویلاهای چند ده میلیاردی تن آسائی می‌کنند قطعا یک جای کار دارای اشکال است اما چرا برای یافتن این اشکال و برطرف کردن آن کاری نمی کنیم.

این سرمقاله که «این منکر آشکار» نام دارد این گونه ادامه می دهد: فاصله طبقاتی کنونی میان مسئولان و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی با طبقات پائین و متوسط جامعه هرچند زیاد نیست اما امروز در جامعه ما دو خطر را نمی توان نادیده گرفت یکی روند رو به افزایش فاصله میان مسئولان و طبقات پائین جامعه و دیگری شتاب سرسام آوری که اکنون در چرخه پولدارتر شدن پولدارها و فقیرتر شدن فقرا مشاهده می‌شود. اگر اقدامات فوری و موثر برای درمان این دو بیماری صورت نگیرد قطعا مشکلات ناشی از این دو خطر در آینده‌ای نه چندان دور قابل کنترل نخواهد بود. اینکه عده‌ای از گرسنگی تلف شوند و 14 میلیون نفر زیر خطر فقر شدید باشند و در همان حال عده‌ای در ویلاهای 2400 متری به سبک کاخ‌های انگلیسی و فرانسوی با استخر و مجسمه‌های سنگی ایتالیائی و سینمای دو بعدی و... زندگی کنند برای بدنه جامعه‌ای که مردم آن انقلاب کرده اند تا ریشه‌های تبعیض را بخشکانند و عدالت را حاکم کنند قابل تحمل نیست.

جمهوری اسلامی در پایان می افزاید: گذشته از تبعیض و فاصله طبقاتی ترویج فرهنگ «اتاق امن» و «مجسمه‌های ایتالیائی» که تلاش برای فرو غلطاندن جامعه در فرهنگ ابتذال است خطر دیگری است که جامعه اسلامی و انقلابی ما را تهدید می‌کند. در این وانفسای تهاجم ابتذال چرا مسئولان از کنار این منکر آشکار بی تفاوت عبور می‌کنند. نکند اشتغالات سیاسی و تشنگی قدرت مسئولان را از اینکه بدانند در عرصه اقتصاد و فرهنگ چه میگذرد غافل کرده است

/ 0 نظر / 27 بازدید